Jakich materiałów używać do izolacji przeciwpożarowej budynku?

W czasie pożaru oprócz ognia i wysokiej temperatury szczególnym zagrożeniem jest dym. Niektóre materiały wytwarzają przy wysokiej temperaturze i braku tlenu toksyczne składniki, mogące powodować zatrucie u ludzi, co znacznie utrudnia ewakuację.

Z tego powodu wszystkie materiały budowlane podlegają klasyfikacji ogniowej. Najbezpieczniejsza jest klasa A1 (wyroby całkowicie niepalne), najmniej bezpieczna klasa F. Do izolacji przeciwpożarowych powinno używać się materiałów klasy A1 i A2. Do tej grupy należą m.in. wełny mineralne i płyty gipsowo kartonowe, a np. pianki izolacyjne znajdują się najczęściej w klasach E i F.

Wełna mineralna (kamienna) zawiera jedynie śladowe ilości związków organicznych (lepiszcze), które odparowują w temperaturze ok. 250 st. C. Natomiast sama wełna wytrzymuje temperatury powyżej 1000 st. C. Jej cechą szczególna jest to, że w trakcie pożaru niemal nie wytwarza dymu – w tej kategorii posiada najwyższą klasę s1. Pod wpływem temperatury nie wytwarza także płonących kropli, które mogłyby przyczynić się do rozprzestrzeniania pożaru. Dlatego płyty i okładziny z wełny kamiennej, takie jak Nobasil firmy Knauf Insulation, posiadają najwyższą klasyfikację ogniową A1.

Klasyfikację A2 mają przyznaną płyty i okładziny z wełny szklanej, stosowane do  izolacji termicznych i akustycznych budynków i instalacji oraz płyty gipsowo kartonowe. Płyty te zawierają sporą ilość wody, która w warunkach pożaru odparowuje i dopiero po pewnym czasie płyta ulega rozpadowi.  Dodatkowo producenci wytwarzają płyty tzw. ogniochronne (czerwone),posiadające wzmocniony włóknem szklanym rdzeń, który pod wpływem ognia dłużej utrzymuje swoją spoistość i stabilność oraz płyty ognioodporne (np. Fireboard firmy Knauf).
Użycie takich materiałów budowlanych zapewnia więc wystarczającą ilość czasu na opuszczenie płonącego budynku zanim ulegnie on całkowitemu zniszczeniu.